Vrouw staart radeloos voor zich uit op het werk

Leestijd: 3 min.

Het verhaal waarmee Lize (schuilnaam) enkele weken geleden tot bij mij kwam, is voor velen helaas herkenbaar. En ook zij wachtte net iets te lang om de stap naar loopbaanbegeleiding te zetten. Daarom deel ik haar verhaal (in verhaalstijl) graag even met jullie, in de hoop om zij die die zich in Lize herkennen te inspireren en te stimuleren om de stap naar carrière coaching alsnog te zetten. Veel leesplezier! 

 

“Sorry Ilse, ik geraak er weer niet op tijd. Volgende week?”

Lize duwt de deur goedgemutst voor zich uit. Hoewel de band met haar leidinggevende Bart nog steeds niet optimaal is, heeft ze hier een goed gevoel bij. Het rapport dat ze vorige week indiende, had ze immers tot in de puntjes afgewerkt. De overuren die ze had geklopt om het tijdig af te krijgen, neemt ze er zoals gewoonlijk maar bij. Morgen zou ze het rapport gaan voorstellen bij Filip. Bart heeft haar vanavond dan ook ongetwijfeld nog snel even bij hem geroepen om haar te bedanken voor de extra inspanningen.

“Hoi Bart” zegt ze misschien net iets te goedgeluimd. “Ah, je bent er” antwoordt hij, terwijl zijn blik op de computer gericht blijft en hij ongestoord verder tokkelt. Lize blijft wat ongeduldig in de deuropening staan. Binnen een klein uurtje staat Ilse voor haar deur om samen te gaan sporten, dus ze moet wat voortmaken.   

“Filip wil het rapport liever in een PowerPoint, ik weet niet of ik je dat heb gezegd. Pas je dat nog even aan?” Lize voelt een kleine paniekgolf door haar lichaam schieten. “Maar.. de voorstelling bij Filip is morgenochtend?” stamelt ze. “Dan ga je maar beter snel aan de slag denk ik hé” zegt Bart terwijl hij nu wel opkijkt van zijn scherm, één wenkbrauw opgetrokken. Lize weet even niets uit te brengen en blijft wat verdwaasd staan. Wanneer de beltoon van Bart’s GSM door de ruimte galmt en hij Lize met een wegwuifgebaar de ruimte uitstuurt, schuifelt ze weg. Eenmaal bij haar bureau neemt ze haar GSM uit haar tas en tikt ze “Sorry Ilse, ik geraak er weer niet op tijd. Volgende week?”.

 

Herkenbaar? Er is iets aan te doen!

Zoals ik eerder reeds aangaf, is het verhaal van Lize voor velen helaas herkenbaar. Geen appreciatie voor harde inspanningen, een volledig ontspoorde werk-privébalans, slechte communicatie en een relatie met de leidinggevende waarover men liever niet naar huis schrijft. Met deze elementen kwam Lize onlangs tot bij mij in loopbaancoaching. Hoewel ze de situatie net iets te lang liet aanslepen, ben ik blij dat ze uiteindelijk de stap zette. Het is immers nooit te laat om je carrière in eigen handen te nemen.

Via de oefeningen en gesprekken brachten we in kaart welke factoren haar op dit ogenblik het meest stress bezorgen en hoe ze daarmee kan leren omgaan. We gingen na wat haar energie geeft en waar ze goed in is, maar ook waar ze nu precies voldoening uit haalt op het werk. Door alle stukjes van de puzzel samen te leggen, konden we opnieuw richting geven aan haar carrière.

Deel via